HULPHOND IN OPLEIDING
Welkom
Wie zijn wij........
gezins uitbreiding
update augustus 2009
Belevenissen van een hulphond
Woukje
Quincy
Gietta
Rody
Foto-s (nieuw)
Opening nieuwbouw Herpen
Training van een hulphond
Britta
Fotoboek

Link
Contact
Weblog

Hallo,

 

Wij zijn Hette en Diederika en we wonen (met onze kinderen en dieren) in Dokkum. Sinds juni 2006 zijn wij gastgezin voorde Stichting Hulphond. Stichting Hulphond  leidt honden op voor mensen met een handicap. Dit kan zijn voor iemand met een lichamelijke beperking, epilepsie of iemand die doof of slechthorend is. De honden komen als puppy van ongeveer 7 weken bij ons in huis en blijven ruim een jaar. De bedoeling is dat wij de honden socialiseren en de basis commando’s bij brengen. De hond gaat ruim een jaar overal mee naar toe om aan zoveel mogelijk geluiden en situaties te wennen. Dus mee naar de winkel, mee naar de dokter, maar ook mee naar de kerk of naar het theater. Een hulphond mag straks bij de cliënt nergens meer van schrikken en nergens meer bang voor zijn. De cliënt is straks waarschijnlijk voor een groot deel afhankelijk van de hond, ze moeten volledig op de hond kunnen vertrouwen.

Na ruim een jaar gaat de hond naar het afttrainingscentrum voor het laatste stukje van zijn/haar opleiding. Daar leert de hond de “trucjes”, zoals deuren open doen, was uit de machine halen, jas uittrekken enz.enz. Ook wordt de hond daar goed geobserveerd zodat de juiste hond bij de juiste cliënt geplaatst kan worden. De klik tussen de cliënt en de hond is heel erg belangrijk.

D.m.v deze website willen we u proberen te laten zien hoe leuk het is om een hulphond in opleiding in huis te hebben.

De vraag die ons het meeste wordt gesteld: ”Is het niet moeilijk om zo’n hond na een jaar weer af te staan?” Ik zal deze vraag meteen beantwoorden. Natuurlijk mis je de hond als hij/zij weg is, maar je weet van te voren dat dit gaat gebeuren. Dit is niet mijn hond, al voelt dat wel zo zolang hij/zij bij ons is. Maar de hond is bij ons na ruim een jaar ook klaar en moet verder. Ook zijn we de hond niet kwijt. Na een paar maanden mogen we de hond opzoeken in het trainingscentrum zodat je met eigen ogen kunt zien hoe goed de hond het doet.Dit noemen ze een knuffelmiddag, heel erg leuk. En wij mogen de hond zelf overhandigen aan de nieuwe baas. Ik zal altijd weten hoe het met “mijn” hond gaat. Ik doe dit (vrijwilligers)werk om een ander, d.m.v een hulphond, een stukje vrijheid te geven en daar kunnen mijn eventuele tranen niet tegenop. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik het geluk heb gehad dat ik de tweede hulphond al had voordat de eerste weg ging en dat heeft erg geholpen. Ik hoop dat ik de derde hond ook krijg voor ik onze tweede hond moet inleveren.

Wie meer wil weten over Stichting Hulphond  moet maar eens een kijkje gaan nemen op hun website: www.hulphond.nl